Αἴας Λατσούδης

Εἶσαι δώδεκα χρονῶν καὶ ἤδη ἄνθρωπος τῆς θάλασσας. Μοῦτσος, ναυτόπαιδο, βαφτιστήρι τοῦ καπετάνιου ποὺ σοῦ ὑποσχέθηκε ἕνα ταξίδι. Εἶσαι γρήγορος, καθαρός, καὶ ἡ θάλασσα δὲν μπορεῖ νὰ σὲ ξεγελάσῃ. Ὅλοι στὸ καράβι σὲ προσέχουν — κι ὅλοι ξέρουν ὅτι ἔχεις καρδιὰ πιὸ μεγάλη ἀπ' τὸ μπόι σου.

Μὰ σοῦ πῆραν πολλά. Ὁ νονός σου, ὁ καπετάνιος, εἶναι νεκρός — καὶ τὸ ταξίδι ποὺ σοῦ ὑποσχέθηκε δὲν ἔγινε ποτέ. Κάπου βαθιὰ μέσα σου κάθεται ἕνας κόμπος, ζεστὸς σὰν κάρβουνο.

Ἀπόψε

Πέρασαν σαράντα μέρες ἀπὸ τότε ποὺ ὁ Καπετὰν Ἀνάργυρος Σιδέρης πνίγηκε σὲ θάλασσα λάδι, νηνεμία, καὶ ξεβράστηκε στεγνός. Ἀπόψε εἶναι τὸ σαρανταήμερο μνημόσυνό του, στὸ ἀρχοντικό του πάνω ἀπ' τὸν Χηρόλακα. Ἡ καταιγίδα ἔκλεισε τοὺς δρόμους πίσω σου.

Πῶς σὲ παίζεις

Δεσμοί

• Ὁ νονός σου, ὁ νεκρὸς καπετάνιος — σοῦ ὑποσχέθηκε ἕνα ταξίδι. Ἀπόψε εἶναι τὸ σαρανταήμερό του.
• Θανάσης Βελάνης — ὁ νεαρὸς καπετάνιος ποὺ σὲ προσέχει σὰν μεγάλος ἀδελφός.
• Ἀρβανίτη & Παπανικολάου — οἱ ἄλλοι καλεσμένοι τῆς νύχτας.